Μια γεύση από Κωνσταντινούπολη

Σουρεάλ καταστάσεις...

Από τη συνοικία φανάρι, έξω από το Πατριαρχείο.

Περνώντας κάτω από τη γέφυρα

Νύχτες ανατολής

Αγία Σοφία.

Τραβηγμένη από το παράθυρο της Αγίας Σοφίας.

Το Μπλε Τζαμί η Sultanahmet στα Τούρκικα

Στα σοκάκια της Taxim.

Για τον Αλέξη...

Για τον Αλέξη που δολοφονήθηκε 6 Δεκεμβρίου 2008.

Dragons and fire

As I am walking to the loneliest path of my mind

Only the flames of the dragons of my fantasy

Can enlighten my soul

As darkness is embracing me

Thunders of fire is blurring my sight

One word wondering in the darkest forest

Revolution

You can never see it

You can never hear it

Being whispered by the black trees

As they are waving their branches

Following the rhythm of a weird music

Revolution

The same word again and again

You can hear weird Creatures lost in the deep caves

Whispering it

You can feel their presence around you

But you can not see them

This is because you are blind

You can only live in the darkness

You can always fear of the creatures

You can always hide from the thunders

You can live hunted by the dragons of your imagination

Living in the loneliest night of the universe

Until the princess of wisdom

Will bring the stardust from the sky

And sprinkle your soul

Until you rise against all these creatures

Dragons and fires

Until you decide to cry in the moonlight

The magic spell

Revolution

Revolution of your mind

Revolution of your soul

Then you will be able to break the chains of shadow

That keeps you imprisoned in the dark forest

And feel free to travel to the stars

And dance with the moon

And bring the sun back

The sun of happiness

The sun of freedom

Let the sun reveals you the truth

The only truth that can save us from the dark forest

And the weird creatures that live in it.

Τα τρόμο-πεύκα και οι φετινές πυρκαγιές.

Τα τρόμο-πεύκα και οι φετινές πυρκαγιές.

Φέτος το καλοκαίρι, όπως και σχεδόν κάθε καλοκαίρι, είδαμε το ίδιο έργο σε επανάληψη, χιλιάδες στρέμματα πευκοδάσους να γίνονται στάχτη, καθώς και πολλά σπίτια και αυτοκίνητα. Μετά την κατάσβεση και της τελευταίας εστίας φωτιάς και μετά την απογραφή της ανυπολόγιστης καταστροφής έρχεται η αναζήτηση των ευθυνών. Σε αυτή τη φάση ξεκινά το θέατρο του παραλόγου.

Το 2007 την ευθύνη για τις καταστροφές την ανέλαβε ο στρατηγός άνεμος, φέτος την ευθύνη την ανέλαβαν τα ίδια τα πεύκα, καθώς από τη φύση τους είναι εύφλεκτα, διαδίδοντας με τις κουκουνάρες τους τη φωτιά σε χρόνο μηδέν. Και πράγματι έχουν δίκιο. Μετά την κατάσβεση της φωτιάς η τρομοκρατική οργάνωση «Οι εμπρηστικές κουκουνάρες» ανέλαβε την ευθύνη για τις πυρκαγιές σε όλη την Ελλάδα. Τα τρόμο-πεύκα αποφάσισαν να εξεγερθούν και να αυτοπυρποληθούν σε ένδειξη διαμαρτυρίας για τις συνθήκες διαβίωσής τους, αλλά και για την οικιστική ανάπτυξη μέσα στις δικές τους περιοχές. Έτσι, οργανώθηκαν σε ομάδες και ξεκίνησαν να αυτοπυρπολούνται. Με όπλα τις φλεγόμενες κουκουνάρες τους, διέδωσαν τη φλόγα της δικής τους εξέγερσης παντού. Σε προκήρυξη που έστειλαν στα Μ.Μ.Ε. εξηγούν πιο αναλυτικά πως, εφόσον οι άνθρωποι έχουν γεμίσει με σκουπίδια τα περιαστικά δάση και έχουν με κάθε τρόπο καταστρέψει το περιβάλλον, δεν τους αξίζει να ζουν μαζί με τα πεύκα. Ακόμα, αφού οι άνθρωποι δεν έχουν το θάρρος και τη στοιχειώδη ευθιξία να αναλάβουν την ευθύνη που τους αναλογεί, την ευθύνη την αναλαμβάνουν τα ίδια τα πεύκα. Έτσι αυτό που πραγματικά αξίζει στους ανθρώπους να έχουν είναι μαύρη καμένη γη. Στην προκήρυξή τους ακόμα ευχαριστούν ιδιαίτερα, όλους όσους πετάνε τα σκουπίδια τους στα δάση, βοηθώντας έτσι την πύρινη εξέγερση τους. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται σε όλους εκείνους τους υπερπερήφανους οδηγούς που πετάνε αναμμένα τσιγάρα από το παράθυρο του τροχοφόρου κουτιού τους, ανάβοντας καινούρια μέτωπα. Τέλος ευχαριστούν όλους τους πολιτικούς που με τα μέτρα που πήρανε πριν από το καλοκαίρι βοήθησαν έτσι, ώστε η φωτιά να μη σταματήσει παρά μόνο στη θάλασσα. Βέβαια δεν ξεχνούν να στηλιτεύσουν και να εκτοξεύσουν απειλές ενάντια σε όλους εκείνους τους πυροσβέστες που με ηρωισμό και αυταπάρνηση πολέμησαν την πύρινη επανάστασή τους, καθώς και τους εθελοντές που βοήθησαν τους πυροσβέστες να καταστείλουν την εξέγερση, ρουφιανεύοντας τα νέα μέτωπα.

Μετά από αυτήν την ανάληψη ευθύνης τώρα η κυβέρνηση σκοπεύει να κόψει όλα τα εναπομείναντα πεύκα, με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Ακόμα θα επιτρέψει στους οικοπεδοφάγους να χτίσουν τις δασικές περιοχές, έτσι ώστε ούτε ένα πεύκο να μη ξανά-φυτρώσει. Με αυτόν τον τρόπο κανένα τρόμο-δέντρο δε θα ξαναβάλει φωτιά στη χώρα μας. Έτσι θα εξαλειφθεί κάθε αιτία για φωτιά, ενώ τα υπέροχα βουνά μας θα κοσμούνται από υπέροχες βίλες με πισίνες, οι οποίες άλλωστε δεν καίγονται εύκολα. Με τα νέα αυτά μέτρα τα μοχθηρά αυτά δέντρα θα ανήκουν στο παρελθόν, ενώ τα τσιμεντένια δάση θα τροφοδοτούνται πλέον από μηχανές οξυγόνου. Παλιά τα δέντρα ψήφιζαν, τώρα βάζουνε φωτιές. Τι άλλο μένει να δούμε στο μέλλον από αυτά τα υποχθόνια δέντρα;

Πυρκαγιές 2009

Το άκρων άωτον της βλακείας.

Εδώ και τρεις μέρες καίγεται πάλι η Αττική δύο μόλις χρόνια μετά από την πυρκαγιά της Ηλείας. Και η τηλεόραση τα ίδια και τα ίδια. Τι έφταιξε, γιατί τα προηγούμενα λάθη δε μας έκαναν σοφότερους και τα τοιάυτα. Λόγια, λόγια, τα ίδια λόγια, ανόητα, ανούσια, για το «θεαθήναι» και για εσωτερική κατανάλωση. Λόγος να γίνεται. Κλείνω την τηλεόραση για να μην ακούω τις ανοησίες των δημοσιογράφων και τις βλακείες των πολιτικών που σαν μαριονέτες και όντα αξιοθρήνητα προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Ωστόσο από αυτές τις ελεεινές και θλιβερές υπάρξεις καμία παραίτηση λόγω ευθιξίας. Δυστυχώς-λυπάμαι που το λέω- μα το ίδιο σκηνικό θα επαναληφθεί με μαθηματική ακρίβεια σε λίγα χρόνια αν δε βάλουμε μυαλό. Και οι ίδιες ανοησίες πάλι από δημοσιογράφους και πολιτικούς....(Αυτοί οι δυο πάνε πακέτο) Ίδωμεν.

Έχεις και τους πολιτικούς-αξιολύπητοι αχυράνθρωποι- να σου λένε ότι για όλο αυτό το κακό που συντελέστηκε φταίνε τα πεύκα. Και μη χειρότερα.

Μια παραμυθένια κοινωνία

Σε ένα κόσμο γεμάτο πολέμους, εκμετάλλευση, υποταγή και αδικία. Σε ένα κόσμο που οι αρρώστιες του πνεύματος μεταδίδονται μέσω της προπαγάνδας. Σε ένα κόσμο που την πληρώνουν συνήθως τα μικρά παιδιά και οι αθώοι. Το παραμύθι είναι το καταφύγιο της ανθρώπινης ψυχής. Είναι ένας κόσμος μαγικός. Ένας κόσμος που βασιλεύει η δικαιοσύνη, όπου ο σωστός πάντα δικαιώνεται, ενώ οι κακοί πάντα τιμωρούνται. Ένας κόσμος αγγελικός παραμυθένιος. Σε αυτόν ζουν άνθρωποι αγνοί. Στις ψυχές τους δε φωλιάζει μίσος. Μοναδική αρχή να κάνεις στον άλλον αυτό ακριβώς που θα ήθελες να σου κάνει και αυτός. Μια παραμυθένια κοινωνία αλληλεγγύης.

Ελευθερία ή θάνατος

Ελευθερία ή Θάνατος

 

Μίζερη ρουτίνα, κόμπος στο λαιμό μου.

Μύθοι εθνικοί, το μυαλό μου παγιδεύουν.

Δόγματα θρησκείες, την ψυχή μου φαρμακώνουν.

Ρασοφόροι βασανιστές την ψυχή μου φυλακίζουν.

Στις φυλακές του πρέπει και του ΜΗΝ, θέλουν να με κλείσουν.

Ο κοινωνικός αποκλεισμός σας, με έχει εξοντώσει.

Η λογοκρισία σας, με έχει παροπλίσει.

Φωνές παράξενες, περίεργων μηνυμάτων φορείς.

Σβήνουν σαν ηχώ, μέσα στο απόλυτο κενό.

 

Για να επιβιώσω πρέπει να συμβιβαστώ.

Οχτάωρο εργασίας καταναγκαστικό.

Δουλειά ανιαρή, ρουτίνα προκοπή.

Δικαίωμα ή εκβιασμός;

 

Η βλακεία, τοίχος συμπαγής, ατσάλινος.

Το κεφάλι μου με φόρα επάνω του χτυπάω.

Φίλων ανακρίσεις, συμβουλές και αφορισμούς.

Ευχαριστώ αλλά δε θα πάρω.

 

Καλούπια και ιδεολογίες, της σκέψης φυλακές.

Ατσάλινες αλυσίδες, πληγώνουν τους καρπούς μου.

Ελευθερία, ισότητα, έννοιες βαρύγδουπες.

Γράμμα κενό, το παίρνει ο αέρας.

 

Θέλεις να προκόψεις και να διακριθείς;

Ποινή βαρεία πρέπει να εκτίσεις.

Ένα χρόνο εγκλεισμός, σε φυλακή χακί.

Τα όνειρά σου σβήνουν στη ρουτίνα.

Βλακεία και ανία, νεκρώνει τη δημιουργία.

Στην έρημο του πράσινου κατέργου.

Θάνατος πέρα ως πέρα.

 

Σπάστε τα ανόητα πρέπει και τα δεν.

Βάλτε φωτιά στη βλακεία που μας απειλεί.

Ισοπεδώστε τις φυλακές της σκέψης και της έκφρασης.

Στο χέρι σου είναι, από σένα εξαρτάται.

Ελευθερία ή Θάνατος;